Weer in de bewoonde wereld

Hallo allemaal,

Na voor mijn gevoel heel lang te zijn weggeweest ben ik weer in de bewoonde wereld. Het weekend Drakensbergen was GEWELDIG!

We zijn met alle vrijwilligers van ons prject en een meisje van Palm Tree weggeweest dit weekend. Vrijdag ochtend werden we om 8.15 opgehaald met een busje om naar de Drakensbergen te vertrekken. Het was een lange rit 4 uur ofzo, maar het uitzicht was prachtig (nog niets bij wat we nog meer zouden gaan zien, maar dat we toen nog niet). 

Tegen lunchtijd kwamen we aan bij ons Hostel. Het uitzicht was prachtig! Midden tussen de bergen, veel planten en bloemen! We vonden een heel groot oranje, blauw raar beest :) en veel mooie bloemen en planten. We wat gaan in de naastgelegen lunchroom eten. Men is daar duidelijk niet gewend aan groepen van 9 mensen. De bestellingen werden steeds na elkaar gebracht. Vreemd genoeg de flesjes koude dranken die alleen uit de koelkast gehaald hoefden te worden als allerlaatst. Er werd een sprite geserveerd die maar tot feb. 2009 houdbaar was... Maar we hadden het gezellig :)

Na bij het hostel in de schaduw (het was heeel warm!) gerelaxed te hebben besloten we ons met zijn allen aan een wandeling door de bergen te wagen. Met wandelroute vertrokken was. Genietend van het uitzicht en om de paar minuten stoppend voor foto's van het uitzicht.
Toen we op 1/3e van onze wandeling was begon het te onweren. Een fijn idee nadat we in alle boekjes hadden gelegen dat het daar qua onweer erg te keer kan gaan en je je dan NIET in de bergen moet begeven. Dapper als we zijn besloten we onze wandeling toch af te maken (het hoogste punt hadden we bijna bereikt en het onweer klonk alleen maar op de achtergrond. Stevig doorlopend prikkeldraadhekjes in de koeienwei waar we door moesten en getroffen door een regenbui zijn we allemaal weer veilig bij het hostel aangekomen. Spannend was het wel. Uiteindelijk is het onweer ook niet dichterbij meer gekomen.

Na een lekkere maaltijd zijn we gaan slapen. Maar eerste hebben we nog heel hard gelachen om een leuke fransman en de vieze scheven stapelbedden :)

Zaterdag ochtend werden we opgehaald door een 4x4 LandRover en onze gids (of andersom). De weg langs het hostel die we in het taxibusje hobbelig vonden stelde in de LandRover eigenlijk niet zo veel meer voor.
We begonnen aan een toch door de bergen, op weg naar het hoogstgelegen punt en daar het landje (ongeveer net zo groot als Nederland) Lesoto. 
Ook deze rit was prachtig. Schuddend over hobbelige wegen zijn we naar boven gereden. Onze gids praatte graag over vogeltjes en bloemetjes en was zelfs bereid een stukje terug te rijden als wij of hij een mooi bloemetje zagen.
Hoe meer we naar boven kwamen hoe hobbeliger de weg werd en hoe scherper de bochten. Best spannend om zo vlak langs het randje te hobbelen in de auto. Maar volgens onze gids hoefden we niet bang te zijn en mochten we toch bang zijn konden we gewoon onze ogen dicht doen. Dat deed hij zelf ook :)

Een van de bochten bovenaan heet Devils Elbow en is een hele beruchte heeeeele scherpe bocht. Vrachtwagens moeten er een aantal keer terug steken om erdoor te komen en balanceren op de afgrond. Wij hobbelden er ook doorheen.

Na de grens van Lesotho hadden we de ergste klim gehad (dat klinkt alsof we hem zelf moesten lopen, maar we hobbelde m in de auto, hoor!)
In Lesotho wonen ongeveer 2miljoen mensen. Er staan overal hele kleine dorpjes met ronde hutjes met een rieten dak waar de mensen in wonen. Onderweg kwamen we veel herders tegen. Vaak jongens, lopend of te paard. Ze zien er heel apart uit, gehuld in kleden en met mutsen op. Te paard doen ze een beetje denken aan lieden uit de film Lord of the Rings. (Ik heb mooie foto's die ik helaas niet kan plaatsen. Zit nu in een internet cafe met camera maar zonder snoertje, dit cafe bezoek was niet helemaal gepland).

Na een lange tocht kwamen we aan op onze plaats van bestemming. We logeerden een nacht bij de lokale bevolking. Er was geen stromend water (of eigenlijk wel want er liep een rivier voor de deur lang, maar geen kranen en douches zegmaar). geen elektriciteit en de wc was een hokje met een wcbril en daaronder een gat met een hoop poep en plas. Een LongDrop geheten!
S middags hebben we een wandeling naar het naastgelegen dorpje gemaakt. We kwamen veel kinderen tegen die heel graag op de foto wilden en het vooral HEEL erg leuk vonden om zichzelf op t schermpje terug te zien. De kinderen wisten wel zo goed goe ze zich moesten gedragen voor de foto (een meisje haalde vanalles uit de kast, hondje op tillen, met kleine broertjes en zusjes op haar arm, balen stro dragen) Dat ik het idee kreeg dat ze wel vaker voor toeristen op de foto gaan.
We groetten iedereen die we tegenkwamen Dum'ela (het kostte ons de hele dag voordat we deze groet konden onthouden).
In een hutje in het dorp kregen we een dansvoorstelling van de lokale bevolking. Heel erg leuk om te zien.

Toen we terug kwamen bij ons huisje werd er weer voor ons gedanst. Zelf moesten we ook een poging wagen! We kregen een soort rieten rokje aan en daar onder een rinkelend rokje van flessendopjes. Door met ons billen om hoog te zwaaien wapperde het rokjes en rinkelde de dopjes. We hebben erg gelachen. En de lokale bevolking ook een hele intelligente Nederlandse dans geleerd, namelijk de kabouter Plop dans :)

Toen we om 20.30uur vroegen wanneer we gingen eten kregen we van onze gids handige antwoorden als ' wanneer het klaar is' en ' African Time' . Aangezien wij al vanag 13.00 helemaal niets meer hadden gegeten begrijpen jullie vast hoe we daarom konden lachen. Toen we konden gaan eten hebben we ervan gesmuld! Heerlijk.
Na het eten meteen naar bed, we waren kapot!
We sliepen met zijn 9en in stapelbedden in een hutje. Ik heb voor het eerst van mij leven een nacht doorgebracht met een kat op mijn voeten. Geen last gehad van allergie, ik vond het gezellig! Verder niet zo best geslapen.

's morgens waren we vroeg weer op. Terwijl de andere 4 gingen paardtijden zouden wij naar de kerk gaan. Toen we vroegen hoe laat dat was was het antwoord ' African time' oftewel: Maak je niet druk, je merkt t vanzelf. Op ' African time' wandelden we naar de kerk, waar we te vroeg aankwamen. Na de kerkdienst te hebben bijgewoond zijn we weer terug gewandeld. Hebben we nog wat ' African Time' bij ons huisje doorgebracht. We hebben afgekoeld in de rivier en dat was heerlijk!
Daarna naar de Traditional Healer in het dorpje gewandeld. Zij ging onze toekomst voorspellen voor 2 Rand (=20ct.)
Ze vroeg of ik gezond was en toen ik vertelde astma te hebben zei zij wel eens iemand met astma behandeld te hebben maar van dat medicijn zou ik erg gaan kotsen. Nou daar had ik niet zo veel zin in en dat snapte ze wel.
Ik krijg volgens de Healer later 3 kinderen. Ik ga hier een hele fijne tijd hebben (tot nu toe heeft ze dat goed). En wat mijn oma betreft voorspelde ze dat dokters er wel eens naast konden zitten en ik me geen zorgen moest maken. Toch apart!

Na de luch begonnen we aan onze terug reis, waar we wel een beetje tegenop zagen omdat we in 1 dag heeel lang in de auto zouden moeten zitten. Namelijk de afstand die we eerst in 2 dagen hadden afgelegd.
Het eerste stuk tot aan de grens van Lesotho viel mee. Behalve dan dat ik ondanks reispilletjes toch misselijk werd.
Het tweede super hobbelige stuk naar benden door de Drakensbergen viel ook mee! Maar toen we rond etenstijd aan kwamen bij het hostel moesten we meteen overstappen in onze taxi naar Durban :(
Daar hebben we 3 uur in gereden toen iedereen echt van zijn stoel viel van de honger! Bij navraag bleek onze chauffeur niet begrepen te hebben dat we erg graag wilden eten! De lieve man bracht ons naar de Spar waar we lang in de rij stonden maar wel eindelijk avondeten hadden.
We waren het inmiddels helemaal zat in het busje. Maar helaas moesten we nog andere mensen afzetten op 3 verschillende plaatsen. Wat resulteerde in een heeeeeeele lang rit. We waren om 22.30 pas thuis :( En helemaal gaar en half ziek! De laatste uren in de bus waren vreselijk en het was heeeeeel warm! We hebben meer dan 11 uur in de auto doorgrbracht die dag!

Tijdens de rit door Durban snap ik waarom we daar 's avonds niet mogen zijn. Op verschillende plaatsen staan groepjes jongens waar je echtr niet graag voorbij wilt lopen. Vanuit de bus was dat mooi observeren.

Ik ga stoppen met schrijven. Onze volgende taxi staan alweer voor. Terug naar Mother of Peace!

Liefs Cath

Plaats reactie

Naam *:
E-mail *:	(wordt niet getoond)
Content *:
Anti spam *:	Type de code links in het onderstaande invoerveld